Tja,’ zegt hij met een zucht, ‘wij zijn gewoon te lief voor elkaar. We sparen elkaar en durven niet echt te zeggen wat er is, omdat we de ander willen beschermen.’
Het is het meest gehoorde excuus dat ik hoor om moeilijke gesprekken uit de weg te gaan.
‘Daar ben ik het niet mee eens,’ hoor ik mezelf iets te fel zeggen. ‘Ik ervaar het juist als respectloos. Mensen gaan dan over elkaar praten in plaats van met elkaar.’
Hij wordt stil. Je ziet het kwartje vallen.
‘We hebben nog veel te leren.’
En dat klopt.
Toch heeft hij ook een punt. Het is prettig om vanuit warmte en zorg voor de ander te handelen. Liefdevol. Soms laat je dingen juist uit liefde onbesproken. Maar vaak speelt er onder water iets anders. Je wilt niet dat de ander pijn heeft door jou. Of je weet niet goed hoe je met die pijn om moet gaan, omdat het je confronteert met je eigen ongemak of schuldgevoel. Dus zwijg je liever. Dat voelt ook niet fijn, maar het is veiliger. En om dat gedrag te verzachten, vertel je jezelf: ik ben gewoon te lief.
Maar op dat moment stopt het leren. Je doorbreekt niets. Je blijft precies doen wat je altijd al deed.
Het is belangrijk om te herkennen wanneer je jezelf in slaap sust. Want wakker worden betekent: lief zijn voor jezelf. Echt lief. Voor dat deel in jou dat het moeilijk vindt om iets bespreekbaar te maken. Dáár zit ruimte voor groei. Dáár mag je oefenen. Praten met iemand over hoe je het wél bespreekbaar kunt maken. En dan, ondanks stress in je lijf, het aandurven om het gesprek aan te gaan.
Dat is gedurfd lief. Dat is liefde.
Soms is het wél goed om dingen onbesproken te laten. Bijvoorbeeld als je zeker weet dat er geen mogelijkheid tot verbetering is (al kan ook dat natuurlijk weer een excuus zijn…). Sommige onderwerpen zijn zo gevoelig, dat je er bewust omheen beweegt. Maar als dat op de lange termijn begint te schuren, als het je belemmert of afstand creëert, dan weet je: je handelt niet meer uit liefde, maar uit vermijding. Niet uit respect, maar uit angst. Voor de ander én voor jezelf.
Wees je daarvan bewust.
Liefdevol leiderschap begint bij respect. En respect vraagt om een rechte rug en het lef om te zeggen wat er werkelijk speelt. Vriendelijk. Moedig. Eerlijk.
Gedurfd lief.
Liefde en rechte ruggen dáár heeft deze wereld dringend behoefte aan.
En ja, daar mogen we allemaal mee aan het werk.
juli 2025
Over Inspira
Annemarie Baltus is executive coach en leiderschapsontwikkelaar. Zij werkt voor leiders die vanuit hun hart willen leiden en bereid zijn het innerlijk werk te doen wat daarvoor nodig is.
Annemarie heeft een boek geschreven dat gaat over ‘Liefdevol Leiderschap’. Het is een inspiratieboek waarin haar mooiste blogs zijn gebundeld. Het boek bestaat uit drie delen. Het eerste deel over persoonlijk leiderschap, het tweede deel bevat lessen voor leiders, en het derde deel gaat over haar persoonlijke levenslessen.
Inspira heeft daarnaast een prachtige E-learning over Persoonlijk Leiderschap.
Wil je meer inspiratie? Kijk dan eens op onze website of abonneer je op onze inspiratiemail. Dan ontvang je een keer per maand mijn nieuwste artikelen per e-mail.
