Inspiratie tijdlijn - Inspira

foto Annemarie voor boekenkast

Open je hart en hou je ruimte dicht

Deze maand ervaar ik een belangrijke levensles. Ik mag leren om op plekken waar ik echt geraakt ben, mijn hart open te houden en mijn ruimte dicht. En met ruimte dicht bedoel ik mijn grens bepalen, zelf aangeven tot hoever ik iemand toelaat in mijn ruimte, zodat mijn energie niet helemaal wegloopt. Dit gebeurt als […]
Lees verder



Bevroren levenskern

Als je denkt dat je een ander mens wordt van het werken aan jezelf, dan is dat een illusie. Je blijft gewoon jezelf. Ik klus al bijzonder lang aan mezelf en als er één les is die ik heb geleerd is dat ik gewoon mag leren om mezelf te aanvaarden zoals ik ben. Te houden […]
Lees verder



Zuidas coach

Inmiddels ben ik er dus achter dat ik niet voor iedereen een geschikte coach ben. Nu dit volledig tot mij doordringt, komt de vraag: ‘voor wie dan wel?’ steeds meer in mij op. Eigenlijk weet ik vooral heel goed wat ik niet meer wil. Maar wat wil ik wel? Wie en waar specifiek? Ik wandel […]
Lees verder



Niet voor iedereen

‘Jij bent niet voor iedereen’, zei vorig jaar een klant-vriendin tegen mij. Zij bedoelt dat ik niet een geschikte coach voor iedereen ben. Ik werd daar heel verdrietig van. Dit verbaasde mezelf ook. Niemand is voor iedereen geschikt. Waarom zou ik dat dan wel zijn? Toch raakte het mij in mijn ziel. Ze heeft al […]
Lees verder



Een ervaren leider hoeft niet wijs te zijn

Een wijze leider heeft zijn Ego in beheer In mijn werk ontmoet ik leiders die zeer ervaren en goed in hun vak zijn. Zij zijn in staat om grote groepen te leiden en bereiken daar veel mee. Niet alle ervaren leiders zijn echt wijze leiders. Kijk maar om je heen. Als de leider zijn fundament […]
Lees verder



Ego angsten en Ego oplossingen

Ego angsten en Ego oplossingen Gelukkig ben ik coach. Daardoor weet ik dat ik niet de enige ben. Anderen hebben het ook. Misschien geven ze het (nog) niet toe, of kunnen ze er nog niet bij. Maar ik weet het, cliënten/coachees/ deelnemers/klanten of hoe de mensen ook heten die bij mij komen, patiënten zei iemand […]
Lees verder



Van verwijt naar behoefte

Daar gaan we weer. Ik ben boos, teleurgesteld of wat het ook is. Voor ik onze jongste zoon naar bed breng, zeg ik tegen R. dat ik zo met hem wil praten. Nou ja, praten. De les lezen. Het komt eruit als een dienstmededeling. Ik hoor het mezelf zeggen. Dat bozige toontje. Vreselijk. Ik kus […]
Lees verder



Als ik afstand ervaar, heb ik het zelf gemaakt.

Met L. loop ik door het bos. We ronden het traject af. L. heeft geworsteld met zijn onvermogen om te functioneren in een groep. L. was vroeger minder sociaal vaardig en hoogbegaafd en dat was genoeg om er niet bij te horen.  ‘Ik ben anders dan anderen. Zij zijn normaal. Ik niet.’ L. heeft lang […]
Lees verder



Fitbit obsessie

Wat je denkt gaat over jou. We hebben er al eens een blog over geschreven. Het werd me vandaag weer pijnlijk duidelijk toen mijn man vroeg of ik lekker had geslapen. ‘Dat weet ik nog niet.’, hoorde ik mezelf antwoorden, ‘ ik heb nog niet gesynchroniseerd.’ Wat betekent dat ik mijn IPhone nog niet heb […]
Lees verder



Klap

Met collega M. loop ik door het bos. Het heeft gesneeuwd. Het is spekglad. In het midden van het bospad is een rulle bovenlaag, die nog enigszins houvast biedt. Ik zit in mijn hoofd. Teveel in mijn hoofd. We bespreken een vraagstuk, waar ik niet goed uitkom. Ik praat, analyseer. Een antwoord komt er natuurlijk […]
Lees verder